Marcin Rusnak „Opowieści niesamowite” – daj się ponieść wyobraźni

O czym jest ta książka?

Trzynaście opowiadań. Trzy księgi. Jeden autor. „Opowieści niesamowite” to zbiór opowiadań różnych. Część z nich to fantastyka spod znaku postapo. Inne przypominają baśnie z „Księgi tysiąca i jednej nocy”. Znajdą się również takie, przy których czytelnik z pewnością odczuje dreszczyk grozy. U Marcina Rusnaka z pewnością każdy znajdzie dla siebie coś dobrego. A już na pewno nikt nie będzie się przy tych opowiadaniach nudził.

Zbiory opowiadań mają w sobie pewną magię. Krótka forma wymusza większą kreatywność. Za pomocą kilku słów autor musi przekazać wszystko to, co w danej opowieści najważniejsze. Ograniczenie się do tak małej przestrzeni sprawia, że w pewien sposób historia, którą się opowiada staje się bardziej intymna. Więcej też zależy od samego czytelnika. Od jego zmysłu poszukiwawczego. Zdolności czytania między wierszami. Wreszcie – umiejętności wyobrażenia sobie przedstawionego w opowiadaniu świata. Marcin Rusnak w swoich opowiadaniach wydaje się doskonale zdawać sobie sprawę z tych faktów. I należy mu oddać, że doskonale tę wiedzę wykorzystuje. Wystarczy powiedzieć, że dwa najkrótsze opowiadania z tego zbioru zrobiły na mnie największe wrażenie. Dlaczego? Ponieważ przez to ascetyczne ograniczenie słów do absolutnego minimum, jako czytelnik musiałam w głowie dopowiedzieć sobie resztę historii. Po lekturze tych opowiadań kłębiło się we mnie mnóstwo pytań, przemyśleń. Dzięki temu zostały ze mną na bardzo długo. Chociaż od ich przeczytania minął już jakiś czas nadal wracam do nich myślami. Zastanawiam się, skąd wziął się ich koncept, jaka była geneza tych właśnie utworów.

Tym, co wyróżnia zbiór „Opowieści niesamowite” na tle innych, podobnych, tytułów, jest fakt, że są one tak różnorodne. Dokładnie tak, jak napisałam we wstępie: każdy z pewnością znajdzie tutaj opowiadanie, które będzie odpowiadało jego literackim gustom. A wszystkie one zostały stworzone przez jednego człowieka. Bardzo mi się podoba pomysł podziału zbioru na trzy księgi, widać w tym celowość, ułożenie opowiadań, które pasują do siebie tematycznie w każdej z nich. Koncepcje w poszczególnych opowiadaniach są różne. W pewnym sensie stanowią przekrój gatunków fantastycznych, przy okazji zawadzając od kryminał, powieści grozy czy baśnie. Być może pomysły na te opowiadania przewijały się w literaturze już wcześniej. Niemniej jednak autor dzięki swojemu warsztatowi pisarskiemu uczynił z nich perełki, które czyta się naprawdę świetnie. Każde z nich zostało dopracowane, dzięki czemu „Opowieści niesamowite” stają się różnobarwną, zachwycającą swoim wyglądem mozaiką, której nie sposób nie podziwiać.

„Opowieści niesamowite” Marcina Rusnaka posiadają również jeszcze jedną, bardzo ważną cechę. Podczas ich lektury czytelnik z łatwością przemierza odległe światy, przy okazji przenosząc się również w czasie. Autor tych opowiadań posiada ten niezwykły dar opisywania przedstawianych przez siebie rzeczywistości w sposób niezwykle plastyczny. Dzięki temu każde z opowiadań zyskuje swój niepowtarzalny charakter, a jednocześnie wszystkie je łączy właśnie ta wspólna cecha. Ich kunszt literacki objawia się również i w tym, że niemal każde z nich niesie w sobie coś więcej niż samą opowieść. Zmusza tym samym czytającego do refleksji, zastanowienia się zarówno nad opowiadaniem, jak i nad umieszczonym pod jego powierzchnią tematem przewodnim. Pytaniem, na które sam czytelnik musi znaleźć odpowiedź. Dobrą czy złą? To już zależy wyłącznie od niego samego.

Książka w wersji elektronicznej dostępna na stronie.

Dodaj komentarz